Al van jongs af aan is de 5-jarige Sanne erg gefocust op haar moeder Lorianne en een slechte slaper. Er hoeft maar iets te gebeuren – een schreeuwende zwemjuf of een verandering van de standaard routine – en Sanne wil niet in haar eigen bed slapen, maar bij haar moeder. “Ik heb soms het gevoel dat Sanne me claimt.”, vertelt ze. “Zoals vanochtend, toen haar vader haar naar school zou brengen. Sanne was zo boos dat ik haar niet zou brengen, dat ze zich in de badkamer opsloot.” Dit verstikt en frustreert Lorianne en maakt haar onzeker. Regelmatig wordt ze geplaagd door het gevoel dat ze het als moeder niet goed doet. Met een opvoedopstelling wil Lorianne inzicht krijgen in waar het claimgedrag vandaan komt en het doorbreken. Zodat er meer ontspanning en balans in het gezin komt en zij meer ruimte voor zichzelf ervaart.

Systemisch claimgedrag
De hoog gevoelige Sanne bepaalde graag hoe dingen zouden gaan in het gezin. Nu zie je bij hoog sensitieve kinderen vaak dat ze een bepaalde mate van controle willen hebben. Dit is een vorm van risico-beheersing, wat een logisch mechanisme is als je zoveel waarneemt dat je makkelijk overspoeld kan raken. Wanneer een gevoelig kind hierin echter doorschiet, dan is er meestal een dieperliggende, systemische oorzaak. Dit was ook bij Sanne het geval. Zij maakte zichzelf ‘groter’ en stelde zich meer als een volwassene op dan als kind. Hoewel je de indruk kan hebben dat een kind dit wil en zich bewust bazig gedraagt, is het allerminst een bewuste keuze en bovendien erg belastend. Het betekent namelijk dat ze een stukje verantwoordelijkheid draagt die bij een volwassene hoort en niet bij een kind.

Opstelling
Bij de start van de opstelling voelde Lorianne meteen dat haar dochter zich ‘groter’ maakte en dus niet (helemaal) op haar kind-plek stond. Dit bleek een herhalend patroon te zijn. Lorianne stond evenmin op haar kind-plek, omdat ze een deel van haar vaders zware ‘rugzak’ droeg. Hij kwam uit een streng gereformeerd gezin en was door zijn moeder met ijzeren hand opgevoed volgens de overtuiging dat God onmiddellijk straft. Hierdoor ervoer hij een diepe angst voor het leven. Toen Lorianne geboren werd, piekte deze angst en nam de vorm aan van paniekaanvallen, waardoor hij niet meer kon werken. De gevoelige, jonge Lorianne voelde feilloos aan dat haar vader het moeilijk had en is toen onbewust een deel van deze zware ballast voor hem gaan dragen. De herhaling van dit patroon bleek zich niet tot Lorianne en haar dochter te beperken, want ook haar vader droeg op zijn beurt voor zijn moeder. Nadat Lorianne ervaren had dat het onderliggende hiervan een diepe liefde en loyaliteit van een kind voor zijn ouder is, kon ze de ballast teruggeven waar het hoorde; bij de moeder van haar vader. Lorianne ervoer meteen in de opstelling dat het niet alleen haar, maar ook haar vader en oma rust, ontspanning en kracht gaf.

Het effect
Drie weken later vertelde Lorianne over hoe de opstelling tot dat toe doorgewerkt had:

Gelukkig gezin, harmonie, opstelling, opvoedopstelling“Ik heb meer rust in mezelf en naar Sanne toe. Ik sta steviger in mijn schoenen en als ik Sanne vertel hoe we iets gaan doen, dan merk ik dat zij daar anders, met meer acceptatie, op reageert. Ook slapen we alle twee een stuk beter! Er is veel positiefs in beweging gezet!”
En daar bleef het niet bij. De inzichten die ze onder andere door deze opstelling gekregen had, hadden haar geholpen om ook de dynamiek tussen haar man en dochter te begrijpen en veranderen. Enthousiast vertelt ze hoe ze een echte omslag gemaakt hebben met het gezin. “Toen we op vakantie waren, hebben we Sanne gelijk in een eigen kamertje met het 1-persoonsbed laten slapen en dat vond ze prima. Aanvankelijk was ik bang dat ze toch weer naast mij zou belanden en mijn man in haar bed. Het ging echter goed! Toch had ze overdag een driftbui en keerde zich weer fel tegen haar vader, die iets anders wilde doen dan zij in haar hoofd had. Ik legde haar uit dat haar vader en ik samen de ‘baas’ zijn en de uiteindelijke beslissingen nemen. Toen riep ze heel boos: ‘NEE, Mama en ik zijn de baas en papa niet.’ Net zoals ik tijdens de opstelling gedaan had, zei ik tegen Sanne: ‘Papa is de grote en jij bent de kleine’. Toen werd ze rustiger, keek me aan en zei: ‘Ja, maar dat ben ik niet gewend.’ Ik heb haar verteld dat dat klopt en haar heel simpel en kort uitgelegd hoe dat zo gekomen is in ons gezin. Dat gaf nog meer rust. Later heb ik het er uitgebreid met mijn man over gehad en hij heeft daarna ook grote stappen gezet, waar Sanne heel positief op reageert. Het lijkt wel of we een heel ander kind hebben! Sanne slaapt in haar eigen bed en de rollen kloppen weer in ons gezin!”

Meer info
Wil jij ook begrijpen waar bepaald gedrag vandaan komt en belemmerende patronen doorbreken? Meer harmonie in het gezin ervaren? Ervaar je het ouderschap als zwaar? Een individuele Opvoedopstelling kan je daarbij helpen!

Lees hier andere ervaringen met een individuele opstelling: